واى بر آنان كه غيبت مىكنند و زخم‌زبان مىزنند . « انما يفتري الكذب الذين لايؤمنون بآيات‌الله » « 1 » همانا افترا و تهمت كار كسانى است كه دين ندارند . اسلام براى ايجاد محبت الهى در دل بندگان ، چه مستقيما و چه غيرمستقيم با تأكيد عمل كرده است ، قرآن شريف و متون اسلامى با ذكر « صفات جماليه » - ( صفاتى كه خداوند بدانها متصف است ) - و « صفات جلاليه » - ( آنچه خداوند از آن مبرى است ) - بذر محبت را در دل بندگان مىكارد . قرآن اضافه بر « بسم الله الرحمن الرحيم » در بيش از هزار مورد خداوند را با صفات رئوف ، رحيم ، رحمن ، حكيم ، رزاق ، غفور ، قادر ، عالم و . . . ياد كرده و از ظلم ، كار عبث ، بخل ، سختگيرى ، عجز ، جهل و . . . دورومبرى دانسته است و در يك جمله مىفرمايد : « آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد » : « له الاسمأ الحسني » و از آنچه در بدان وجود دارد خداوند پاك و منزه است : « سبحان الله عمايصفون » اين خلاصه‌اى از قانون و داد و محبت در اسلام است ، و اگر چنين محبتى در ميان مردم حكمفرما باشد مسلما تجاوز ، تعدى ، قساوت ، تقلب ، اختلاس و سرپيچى از دستورات اسلام به كلى از ميان مىرود . اسلام از جاذبه‌ى محبت آگاه است و مىداند اگر اين جاذبه در ميان باشد تمركز ثروت جاى خود را به ديگر دوستى و تأمين نيازهاى اجتماعى مىدهد ، و رباخوارى ، مكيدن خون ديگران ، رابطه‌ى ارباب رعيتى ، استثمار و . . . جايگزين آنها مىشود . اگر نظام مالى سرمايه‌دارى فاسد است به جهت « مالكيت فردى » نيست به جهت آنست كه چنين زيربنايى از محبت و دوستى ندارد ، سوسياليسم « مالكيت فردى » را لغو كرد ولى باز نتوانست دردى را دوا

--> ( 1 ) - سوره‌ى نحل آيه‌ى 105